Project 2017
 
Buchenwald























 

 Dag  van respect    10 november 2016

Respect is een belangrijke leidraad binnen het Kleve project. Welk onderwerp we ook hanteren, respect komt daar altijd weer in terug.

De dag van respect is de start van het Kleve project met de groepen 8 van het schooljaar 2016/2017 van PCB De Bentetop en OBS ’t Koppel.

Samen met de leerkrachten en het Kleve comité, komen de leerlingen voor de eerste aanzet van het nieuwe project bij elkaar bij de Vredesduif.  Het beeld dat midden in het dorp staat. Het beeld is gemaakt tijdens het project in 2005 en is naderhand in brons gegoten.
 
Het was destijds zestig jaar geleden, dat de tweede wereldoorlog eindigde,waarin miljoenen mensen omkwamen. Er is toen veel verwoest, kapot gemaakt: Huizen, dorpen maar ook mensen! Door angst, verdriet, boosheid en verlies.

Na het welkomstwoord van Dhr. Kleve volgen er meerdere gedichten en verhalen.

 
IJsbrekerdag   
17 januari 2017

Na de start van het Kleve project op ‘De Dag van Respect’  van 10 november 2016, was het dinsdag 17 januari  j.l. de tweede keer dat de groepen 8 van de Bentetop en ’t Koppel elkaar ontmoetten.

‘De IJsbrekerdag’ is niet alleen bedoeld om ‘het ijs te breken’ tussen de leerlingen - om elkaar wat beter te leren kennen, maar ook om kennis te maken met het thema van dit schooljaar: ‘Vrijheid heel gewoon?’

Na een welkomstwoordje begonnen we dit jaar direct met het vertrouwensspel en het estafettespel. 

Eén groep ging aan de slag met ‘het vertrouwen- spel’. Hierbij werden koppels gemaakt : een leerling van de Bentetop moet een geblinddoekte leerling van ’t Koppel door het geven van aanwijzingen over een hindernisbaan leiden - hierbij moet de geblinddoekte helemaal op zijn begeleider vertrouwen kunnen, anders gaat het bij het nemen van de hindernissen niet goed. Na enige tijd wisselen de koppels.

De andere groep doet ‘het estafette spel’. Hierbij zijn er 5 thema’s – Joden, Roma's/Sinti, Homo's, Politieke gevangenen en Russische krijgsgevangenen  .

De leerlingen krijgen 50 woorden / begrippen en moeten dan zelf bedenken, met elkaar overleggen bij welk thema dan dat woord / begrip hoort.
Een leuk en ook leerzaam spel. Als beide groepen klaar zijn, wordt er gewisseld.

Het is mooi om te zien hoe gemakkelijk het contact tussen de leerlingen van beide scholen tot stand komt en hoe actief ze met de verschillende onderdelen bezig zijn.

Na de beide spellen  krijgt een vertegenwoordiger van Warchild de gelegenheid om het een en ander over de werkzaamheden van Warchild te vertellen. De opbrengst van het sponsorzwemmen op 14 juli a.s. gaat naar Warchild, een doel, dat nadat we hebben gehoord wat ze allemaal doen, het geld zeer goed kan gebruiken. 


 Bezoek aan Interschool te Ter Apel
14 februari 2017

Vanmiddag brengen we een bezoek aan de Interschool, basisschool voor anderstaligen, op het COA (CentraalOpvang Asielzoekers) terrein in Ter Apel.

Op het COA terrein wonen vluchtelingen en uitgeprocedeerde asielzoekers. Hun kinderen gaan naar dezeschool. Sommigen blijven langere tijd op het COA terrein, maar er zijn ook kinderen die na een paar dagenalweer moeten verhuizen naar een andere plek.

Op de school zitten kinderen van 4 t/m 13 jaar met soms wel 40 verschillende nationaliteiten.

Ieder jaar zijn er rond de 400 leerlingen. Elke dag wisselt het aantal. Interschool biedt een veilige, kansrijke enbovenal wereldse leeromgeving waarin leerlingen de mogelijkheid krijgen om weer te ontdekken dat ze er toe doen. We worden hartelijk ontvangen door juf Anita (directrice en 6 jaar werkzaam op de Interschool), juf Sienie (al 20 jaar werkzaam op de Interschool), juf Henny en Juf Rozie.

Nadat onze leerlingen en de begeleiders in een kring zitten, krijgen we uitleg over de school, over de verschillende leerlingen uit verschillende landen, over de problemen die dat met zich mee brengt, enz. Juf Anita praat in het buitenlands tegen ons. ??? Wat zegt ze toch allemaal? Terwijl ze tegen ons praat gebruikt ze vooral ook gebaren om ons duidelijk te maken wat ze bedoelt. Lichaamstaal, heel belangrijk bij het communiceren met de kinderen die op deze school zitten.

Want hoe moet je iets duidelijk maken, als je elkaars taal niet spreekt. In een vreemd land, vreemde mensen, vreemde gewoonten en ook nog die moeilijke taal, waar ze niets van begrijpen. Gelukkig hebben ze op deze school allerlei middelen om met elkaar te kunnen communiceren. Er wordt veel gebruik gemaakt van kleuren, tekeningen en pictogrammen. Er wordt muziek gemaakt / gezongen. De leerlingen doen na wat ze op een film zien, enz., enz.

Zo heeft iedere groep een kleur en weet ieder kind al gauw in welke groep hij of zij zit. Er zitten maximaal 15 kinderen in een klas. In de paarse groep zitten 14 kinderen, de rode groep 13 kinderen en in de blauwe groep 8 kinderen. Ze hebben veel hulp nodig bij taal, de meeste kinderen gingen niet naar school in hun eigen land.

Lees hier verder het complete verslag.


 Actiedag 
  
8 april 2017

Op zaterdag 8 april was het de beurt aan de leerlingen om de handen uit de mouwen te steken om de nodige financiën bijeen te brengen.

Met een heerlijk zonnetje en een perfecte temperatuur werden diverse actie  georganiseerd. Het was op het Beertaplein een gezellige drukte en werd de sfeer  opgehoogd door de muzikale omlijsting van Harald Lever 

Zo werden er bossen tulpen verkocht, werden er auto's gewassen en was er een sponsorloop op het plein.

Ook werd er geld ingezameld door de verkoop van cupcakes, rookworst en erwtensoep.
Actief waren de leerlingen ook met het inzamelen van lege statiegeldflessen. Er waren zelfs zo veel flessen ingezameld dat de flesseninname-automaat van de Jumbo in Ter Apel 's middags defect raakte.

Leerlingen hebben heerlijke chocolade gemaakt, deze vond zeer gretig aftrek bij de bezoekers; om half drie waren ze helemaal uitverkocht.

Ook de kaartjes makers hebben heel goed hun best gedaan, vele kaartjes zijn er verkocht.
Ook de "vrij giftenpot" raakte goed gevuld. Aan het eind van de dag kon er worden geteld. De actie heeft in totaal ruim 1500 euro opgebracht.

Geweldig dat de leerlingen dit door hun enthousiasme en inzet in drie uur hebben klaargespeeld.

Lees
hier nog meer over de actiedag.
 

Paaslunch   
13
april 2017

Een bijzondere paaslunch dit jaar. We gaan over vier weken naar Buchenwald, waar onze gastspreker van vanmorgen, de heer Ernst Verduin, in de oorlog als Joodse gevangene heeft vastgezeten. Samen met de heer Sipke Witteveen van kamp Westerbork gaat hij zijn verhaal aan ons vertellen. Ook zijn drie oud-leerlingen aanwezig. Zij zijn vijf jaar geleden, toen ze in groep 8 zaten, ook mee geweest naar Buchenwald. Ferdy, Mandy en Mariël vertellen het een en ander over deze reis. De acht uur durende busreis viel erg mee - het was vooral heel gezellig in de bus, waardoor de tijd snel voorbij ging.

De volgende dag met elkaar naar voormalig concentratiekamp Buchenwald. Er werd gevraagd om stil te zijn toen ze het laatste stukje liepen richting het kamp. Uit respect voor de mensen die hier omgekomen waren. Ze vertellen over ‘de warmteplaat’ bij de ingang van het kamp.

Deze plaat heeft een temperatuur van 37 graden. Bij de plaat ligt een bord met daarop de namen van alle landen waaruit de gevangenen kwamen. De betekenis van de plaat is dat alle mensen gelijk zijn - we hebben allemaal een lichaamstemperatuur van 37 graden. Ongeacht onze afkomst, huidskleur, geloof, ras, enz. Daarna zijn ze in groepjes het kamp in gegaan, samen met een begeleider.

Lees hier het uitgebreide verslag van de paaslunch in De Badde


Lees hier het verslag met betrekking tot de heer Verduin.


 


 

 Bezoek Buchenwald    
15 - 16 - 17 mei mei
2016
  
Maandagochtend 15 mei. Om vier uur ’s ochtends wakker geworden met ‘het schoolreisjesgevoel’ – zó lang naar deze dagen uitgekeken!

Ondanks dat alles al maanden uitgebreid overdacht is en verschillende keren besproken, is het toch wel een beetje spannend – je weet immers maar nooit hoe ’t uit zal pakken. Om kwart voor zes stond bij de Badde de bus van Drenthe Tours klaar, met chauffeur Eelke en een lading eten, drinken, chips, snoep, fruit, enz., waar je een wereldreis mee zou kunnen maken!

Nadat alle tassen onderin de bus waren gepropt en iedereen was ingestapt, werd er geteld om te kijken of we er allemaal wel waren. Dit ritueel heeft zich de rest van de dagen diverse keren herhaald – je moet er toch niet aan denken dat je iemand vergeet!

Uitgezwaaid door ouders en verzorgers gingen we hierna op stap. We waren nog maar net over de grens, of er werd door een enkeling ’we zijn er bijna’ gezongen, maar veel bijval kreeg hij niet, iedereen had wel in de gaten dat ’t een lange rit zou worden. Na een aantal (plas-) pauzes kwamen we om 3 uur ’s middags aan bij de jeugdherberg vlakbij kamp Buchenwald.

De slaapkamers werden opgezocht, de bedden opgemaakt. De tassen werden in een hoek gegooid en toen: naar buiten – wat voetballen of gewoon wat rondhangen in het speeltuintje bij de schommel en de glijbaan.

Na het avondeten hebben we een fotospel gedaan, waarbij iedereen van een jeugdfoto van de andere leerlingen en de begeleiders moest raden wie er op die foto stond. Daarna weer naar buiten om in het, inmiddels al wat donkere, bos rond de jeugdherberg nog een spel te doen. Om half elf ging iedereen ‘plat’ – de lange dag had z’n tol geëist.

Dinsdag 16 mei. – de dag van het bezoek aan het kamp. Maar eerst werd er bij het ontbijt uit volle borst ‘lang zal ze leven’ gezongen voor juf Goedknegt – ze was jarig vandaag! Onderweg naar het kamp toe, langzaam rijdend over de ‘Blutstraße’, werd een en ander verteld over de ontstaansgeschiedenis van het kamp – de aanleiding om het op te richten, de eerste gevangenen, het zware werk dat ze moesten doen, de ellende waaraan ze werden blootgesteld.

Bij het perron waar in de laatste jaren van de oorlog de treinen met gevangenen aan kwamen, werd even stil gestaan en geprobeerd uit te leggen hoe de situatie toen geweest moet zijn. Nadat we op de parkeerplaats uit de bus waren gestapt, zijn we met elkaar eerst naar ‘de Steengroeve’ gelopen.

Om de kinderen (een beetje) te laten ervaren hoe het geweest moet zijn om daar te moeten werken, hebben we ze een paar keer met stenen in de handen de groeve op en af laten rennen. Hierna liepen we langs het prikkeldraad van de omheining van het kamp.

Via de ‘Caracho-weg’, de weg waarlangs de gevangenen vanaf het station naar het kamp werden gedreven, gingen we naar de hoofdpoort. Boven de ingang staat de klok stil op kwart over drie – het tijdstip van de bevrijding van het kamp op 11 april 1945.

Bij de hoofdpoort namen we een kijkje in ‘de Bunker’ – het cellencomplex van het kamp. Het maakte veel indruk op iedereen. Daarna verder naar ‘de berenkuil’, het crematorium, het desinfectiegebouw, langs de plaatsen waar de verschillende barakken hebben gestaan, o.a. ‘de Jodenbarak’ en de barak van de Sinti en Roma.

Op alle plekken werd door de begeleiding uitleg gegeven over wat er daar gebeurd was. We eindigden bij ‘de Warmteplaat, met daarop de namen van de 18 landen, waarvan inwoners in het kamp gevangen hebben gezeten. De plaat heeft een constante temperatuur van 37 graden en wijst ons erop dat, hoe verschillend mensen ook kunnen zijn qua huidskleur, ras, geloofsovertuiging, enz., we eigenlijk allemaal gelijk zijn.




K
lik hier voor het volledige en uitgebreide verslag van het bezoek aan kamp Buchenwald.





 

 Sponsorzwemmen voor Warchild  
14 juli 2017


Verslag van het sponsorzwemmen voor War Child volgt binnenkort.