"Vrijheid, heel gewoon?!


 Inleiding
Dit jaar bestaat het Kleve-comité 10 jaar. Om dit feit niet voorbij te laten gaan heeft het comité in overleg met de twee basisscholen in Nieuw-Weerdinge besloten om het allereerste project te herhalen.

De leerlingen van de groepen 8 hebben inmiddels het voormalig
concentratiekamp Buchenwald bezocht.
 

















 Dag van het respect

















Op 10 november 2011 was het begin van het nieuwe project in het schooljaar 2011-2012 " Vrijheid, heel gewoon ?". De weergoden waren ons gunstig gestemd, we hebben de aftrap van een nieuw project bij het standbeeld van "De Duif" kunnen houden . Er werden gedicht voorgedragen door leerlingen van basisschool  OBS " 't Koppel". Leerlingen van PCB De Bentetop hadden een rap gemaakt. Juf Hemmen droeg het in het Gronings geschreven gedicht "Grode Broene Ogen" voor. Janet Postmus heeft namens het Kleve-comité  het lied" morgen zal er vrede zijn" voorgedragen. Op de foto's leerlingen van beide scholen bij het beeld van "De Duif".


 IJsbrekerdag
Op dinsdag 21 februari krijgt het project een vervolg met de "IJsbrekerdag" in sporthal "De Mondenhal" in Nieuw-Weerdinge.
Ter voorbereiding op de reis  kregen de oudste kinderen van beide basisscholen allerlei vragen over Buchenwald. In het Petje op, petje af-spel moest uit twee mogelijke antwoorden de goede gekozen worden. Bij het estafettespel moesten de leerlingen nadenken welke kaarten met stellingen, bij welke groep gevangenen uit Buchenwald horen. Vervolgens moesten ze de kaarten rennend naar de overkant brengen naar de manden behorend bij de vijf groepen gevangenen: Joden, Roma’s en Sinti’s, politieke gevangenen, homo’s en Russische krijgsgevangen. Na afloop werden de antwoorden besproken en werden de winnaars bekend gemaakt. Hoe vertrouwd leerlingen van beide scholen al met elkaar waren, bleek uit de eendrachtige samenwerking waarmee ze hielpen opruimen aan het eind van die middag.

 Actiedag 31 maart "Hemmeltied" RTV Drenthe
Het vervolg van het project stond ook volop in het teken van de reis naar Buchenwald. Op zaterdag 31 maart gingen de kinderen onder het oog van Radio Drenthes programma "Hemmeltied" de “leste stuuvers” inzamelen voor de reis. Er zijn rondom De Badde allerhande activiteiten door de kinderen  gehouden om het reisgeld compleet te krijgen. De kinderen waren in het centrum op weg met de karretjes van Buurtbeheer om grote plastic zakken vol flessen te verzamelen. Regelmatig hadden ze de zakken vol en werd om een nieuwe zak gevraagd. Ondertussen werden de zelfgebakken cup-cakes langs de deur verkocht. De kinderen waren erg enthousiast over de medewerking van de bewoners: sommige mensen hadden al zakken vol flessen klaar gezet, of de stoep vol flessen gezet.Om tien uur begonnen, tussentijds even een drink- en broodje knakworst-stop, tegen twaalven geëindigd: met als pracht resultaat ruim 1.000 euro. 1000 flessen, 75 zakken cupcakes, 25 auto’s gewassen, heel veel eieren en knakworst verkocht, giften (o.a. de bij Hemmeltied gewonnen prijs van FTC Toerlust). Conclusie: “de leste stuuvers” zijn “echt wel binnen”.

 Paaslunch
Donderdagmorgen 5 april werd er een vervolg aan het project gegeven dat uiteraard ook in het teken stond van de voorbereiding op de reis naar Buchenwald. Onder het toeziend oog van burgemeester Bijl vertelden Bert, Rianne en Janet,  drie oud-leerlingen die in 2003 mee waren geweest naar Buchenwald, over hun ervaringen. Ze vertelden aan de hand van meegebrachte foto’s hoe de reis geweest was, hoe ze sliepen in de jeugdherberg en vooral wat ze van het bezoek aan het concentratiekamp vonden. Aan het eind van hun presentatie konden de groep 8-ers nog vragen stellen en daarvan werd volop gebruik gemaakt.

Na de ervaringen over de reis kwam de heer Ernst Verduin vertellen over zijn ervaringen als gevangene in kamp Buchenwald. De heer Verduin werd als 13-jarige samen met zijn ouders en zusje opgepakt omdat zijn ouders van joodse afkomst waren. Na kampgevangenschappen in Nederland werden ze naar Auschwitz vervoerd. Van daaruit werd hij later naar Buchenwald overgebracht.

Meneer Verduin liet een familiefoto zien met zijn neven en nichten en vertelde dat slechts weinigen van hen de oorlog hadden overleefd. Een familie die bijna helemaal was gedood omdat ze van joodse afkomst waren. Waar discriminatie toe kan leiden… Dankzij een aantal goede keuzes op de juiste momenten had Ernst Verduin het geluk gehad het er levend van af te  brengen.

Ondanks alle verschrikkelijke dingen die hij in de kampen had meegemaakt, ook in Buchenwald, benadrukte de heer Verduin het leven te vieren. De kinderen drukte hij op het hart vooral ook te genieten van de reis.

Na een aantal vragen van de kinderen aan meneer Verduin werd de morgen afgesloten met een gezamenlijke Paaslunch. Samen met de kinderen en leerkrachten van beide Nieuw-Weerdinger basisscholen schoven burgemeester Bijl en de heer Verduin als gasten aan bij de lunch om nog even na te praten.

Burgemeester Bijl liet vooral zijn waardering horen over het feit dat een initiatief van dokter Kleve bij zijn 25-jarig jubileum uitgegroeid was tot een project dat nu voor de 10e keer werd gehouden.

 Bezoek kamp Buchenwald van 25 tot en met 27 april

Woensdag 25 april
4 uur ’s ochtends – wakker geworden met “het schoolreisjesgevoel”: zó lang naar deze dagen uitgekeken – toch wel een beetje spannend : alles al maanden uitgebreid overdacht, maar ja – je weet maar nooit: hoe zal ’t uitpakken?

Om 5.45 uur stond bij de Badde een prachtige dubbeldekkerbus klaar met chauffeur Peter en een lading eten, drinken, chips, snoep, fruit, enz., waar je een wereldreis mee zou kunnen maken!

Nadat iedereen was ingestapt, werd er geteld, zoals ook de dagen erop verschillende keren is gebeurd – “is iedereen er?”  en, uitgezwaaid door de ouders en verzorgers, gingen we op reis. We waren nog maar net Duitsland binnen gereden of er werd al gezongen: ”we zijn er bijna!”.

Na een aantal plaspauzes kwamen we om 3 uur ’s middags aan bij de jeugdherberg vlakbij kamp Buchenwald. Even erin rondgekeken, de tassen in de slaapkamers gegooid, de bedden opgemaakt en toen: naar buiten – voetballen, volleyballen of gewoon wat rondhangen in het speeltuintje bij de schommels en de glijbaan..

Na het avondeten een fotospel gedaan, waarbij iedereen van een jeugdfoto van de andere leerlingen en de begeleiders moest raden wie er op de foto stond. Om 9 uur ’s avonds nog een speur- en puzzeltocht door het ( inmiddels al donkere )  bos rond de jeugdherberg gedaan en om half elf iedereen “plat”.

Donderdag 26 april – de dag van het bezoek aan het kamp.
Onderweg naar het kamp toe, langzaam rijdend over de “Blutstraße” werd een en ander verteld over de ontstaansgeschiedenis van het kamp – de aanleiding om het op te richten, de eerste gevangenen, het zware werk dat ze moesten doen , de ellende waaraan ze werden blootgesteld.  Bij de perrons waar in de laatste jaren van de oorlog de treinen met gevangenen aan kwamen, werd even stil gestaan en geprobeerd uit te leggen hoe de situatie daar toen was.

Hierna zijn we in kleine groepjes over het kamp gaan wandelen, elk groepje met twee begeleiders. Onderweg en op de verschillende plekken, waar nog overblijfselen van het kamp aanwezig zijn, werd  uitleg gegeven, verteld over die plek en ingegaan op de vele vragen van de leerlingen. Opvallend was hoe geïnteresseerd ze waren  en hoeveel respect ze toonden bij de rondgang over het kamp.

Na eerst naar de Steengroeve te zijn gelopen en de kinderen ( een beetje ) te hebben laten ervaren hoe het geweest moet zijn om daar te moeten werken, door ze een paar keer met stenen in de handen in looppas de groeve op en af te hebben laten rennen, liepen we langs het prikkeldraad van de omheining van het kamp, over de Caracho-weg naar de Hoofdpoort met de klok die op kwart over drie ( het tijdstip van de bevrijding ) stilstaat.  Verder door de Bunker ( het cellencomplex ) naar de dierentuin van de SS,  het crematorium,  het desinfectiegebouw ( museum ), langs de plekken waar barakken van bepaalde groepen gevangenen hebben gestaan ( Jodenbarak, barak van de Sinti en Roma ).

We eindigden bij “de Warmteplaat”, met daarop de namen van de landen, waarvan inwoners in het kamp gevangen hebben gezeten. De plaat heeft een constante temperatuur van 37’ en wijst ons erop dat, hoe verschillend mensen ook kunnen zijn qua huidskleur, ras, geloofsovertuiging, enz., we allemaal eigenlijk gelijk zijn.

Na op de parkeerplaats wat gegeten te hebben, zijn we te voet naar ‘de Straat der Naties” gelopen, met daarop het Nederlandse herdenkingsmonument.

Hier werd even stil gestaan bij het feit dat kamp Buchenwald voor ons allemaal vooral een waarschuwing moet zijn – een waarschuwing dat we met elkaar moeten proberen het nooit weer zover te laten komen. Na de kranslegging met daarbij de namen van alle leerlingen en begeleiders werd op een dwarsfluit “The Rose” gespeeld : hoe groot de ellende soms ook is, er bloeit toch altijd wel weer iets moois op. (Klik
hier voor filmfragment van "The Rose")

Hierna naar het centrum van Weimar – wat rondgeslenterd, een heerlijk ijsje van meester van der Laan gekregen ( jarig!) en geprobeerd de € 10,- zakgeld uit te geven.

Na het avondeten konden de leerlingen ( en begeleiders ) hun gevoelens, hun gedachten, hun ervaringen over het bezoek aan het kamp kwijt, door te tekenen, te schilderen of gedichten te maken. Het resultaat hiervan is 4 mei na de stille tocht te zien geweest in de Badde.

De heer Verduin, de oud-gevangene die bij de Paaslunch aanwezig was, heeft ons gezegd dat het goed is stil te staan bij wat gebeurd is in het kamp, dat we met elkaar moeten proberen er een betere wereld van te maken, zodat dit nooit weer gebeurt, maar dat we vooral ook veel plezier met elkaar moeten maken en dat is de rest van de avond zeker gebeurd - iedereen heeft zich tijdens de Karaoke uitgeleefd!

Vrijdag 27 april – weer naar huis.
Om 10 uur vertrokken. Na de middag de MacDonald in Rheine  financieel een heel goede dag bezorgd en om 19.30 uur weer in Nieuw Weerdinge.
Ik denk dat ik voor iedereen spreek, als ik zeg dat het “een geslaagde reis” is geweest.


 Sponsorzwemmen
Vrijdagmiddag 6 juli is het 10e Kleve-project afgesloten in zwembad De Wieke. De laatste activiteit van dit jaar was het sponsorzwemmen voor Warchild. Het jubileumjaar was een bijzonder jaar waarin teruggegaan werd naar het allereerste begin van het Kleve-project.

Net als 10 jaar geleden gingen de kinderen uit de groepen 8 van de beide Nieuw-Weerdinger basisscholen op bezoek naar Buchenwald, een concentratiekamp uit de Tweede Wereldoorlog. Omdat ook nu nog veel mensen in oorlogsgebieden leven, was de afsluitende inzamelingsactie voor Warchild, om kinderen in oorlogssituaties te steunen.

De groep 8-ers van ’t Koppel en de Bentetop gingen langs ouders, familie, bekenden en buurtgenoten om hun te zwemmen baantjes te laten sponsoren.

Mevrouw Petra Pastoor, vertegenwoordigster van Warchild, had tijdens een gastles uitgelegd dat voor elke 12 euro één kind in een oorlogsgebied de mogelijkheid  geboden kon worden naar school te kunnen. Zo konden de Nieuw-Weerdinger kinderen Warchild helpen de oorlog uit een kind te halen.

Ruim 40 kinderen en een tweetal comitéleden zwommen daarom zo veel mogelijk baantjes om zo veel mogelijk kinderen  weer naar school te kunnen helpen. Voor ruim 200 kinderen werd dit bereikt.

Aan Warchild kon na afloop een cheque van maar liefst 2500 euro worden aangeboden. Een geweldig resultaat!

Dank daarvoor aan alle sponsoren, aanmoedigend publiek en vooral de zwemmers natuurlijk.